Dan stappen we de bus in en rijden naar Erzurum, waarvandaan we vanavond terug naar Ankara zullen vliegen. Onderweg maken we een korte stop bij het Sarıkamış Şehitler Anıtı, het martelaren monument ter herdenking van de gesneuvelde Ottomaanse soldaten die in de barre winter van 1914-1915, WO1, Rusland in de Kaukasus probeerden aan te vallen. Door extreme kou tot -30°C en slechte voorbereiding stierven tienduizenden soldaten, velen door bevriezing. Het martelaren monument symboliseert opoffering, verdriet en nationale herinnering.
Het laatste deel van de rit naar het vliegveld gaat langzaam, er lag al een dik pak sneeuw en het was al glad maar we rijden door een echte sneeuwstorm. Op het kleine vliegveld is het chaos, alle vliegtuigen hebben vertraging maar de vluchten zijn nog niet geannuleerd. Eerst maar wat eten en vanuit het restaurant hebben we zicht op de start en landingsbaan. Constant rijden vele schuifauto's om de baan enigszins schoon te vegen. Ik had het niet verwacht maar, met vertraging, arriveren er een paar vliegtuigen en nog geen half uur later lopen we vanuit de gate het platform op. Het is even zoeken door de dichte sneeuwvlokken in welk vliegtuig we moeten instappen maar al gauw stijgen we op en landen midden in de nacht veilig in Ankara. We hebben een geweldige reis gehad!
