De volgende ochtend staan we weer vroeg op, na het ontbijt checken we uit en de koffers gaan onder in de bus. We lopen eerst wat rond in Kars, de reisleidster laat ons een oud huis zien, niet bijster interessant, en vervolgens hebben we een half uurtje vrije tijd. Eerst lopen we wat verloren door de stad maar dan ontdekken we een leuk koffiehuis. Het is buiten heel koud en het sneeuwt dus een lekkere warme cappuccino is welkom. Daarna lopen we naar de naastgelegen kaaswinkel. Kars staat bekend om zijn kazen en ganzenvlees. In de tijd dat de rijke Russen hier woonden, lieten zij o.a. Duitse, Nederlandse en Franse leerkrachten komen om hun kinderen les te geven. De Nederlanders brachten toen hun kaas mee en er is hier nog een winkel met de naam ' De Kaas". We kopen wat kaas en dan haalt de bus ons op. Met de hele groep gaan we naar een honing en kaasproeverij, hier is de kaas wel 3x zo duur dus.. we zijn blij met onze eerdere 'niet toeristische' aankoop.
Hierna rijden we met de bus een berg op, het kasteel is dicht maar we kunnen wel uitstappen om wat mooie winterse plaatsjes te schieten. De helft van de groep stapt uit, de andere helft blijft zitten en de bus rijdt iets verder om te keren. Probleem! De bus komt maar niet terug. Wat blijkt, de chauffeur heeft zich 2 kilometer verderop, vastgereden in de sneeuw. De achterblijvers lopen dus terug naar Kars, er is voor een lunch met 'traditioneel klaar gemaakt ganzenvlees' gereserveerd in het restaurant Kars Kaz EVI. De eigenares is in Turkije heel bekend, omdat zij na jaren huisvrouw te zijn geweest, voor haar dochters een voorbeeld wilde zijn en een eigen zaak is begonnen. Ze is een strijdster voor vrouwenrechten en daarnaast is ze ook op televisie te zien in kookprogramma's. Als wij al aan het eten zijn, komt de rest van de groep binnen. Samen hebben ze het ijs onder de bus verwijderd en toen kon de bus verder.
