Vanochtend blijf ik wat langer in het hotel, mijn Turks huiswerk kan niet langer wachten. Maar daarna gaan we op pad. We lopen vanuit het hotel naar het water en blijven langs het water lopen naar het Dolmabahçepaleis. We lopen via de Galataport, een moderne (ondergrondse) havengebied voor cruiseschepen. Hierboven is een mooie promenade met winkels en restaurants gebouwd. Er liggen op dit moment geen schepen en het uitzicht vanaf het terras is ook hier schitterend. Dan komen we bij het Dolmabahçepaleis waar bij de ingang een mooie klokkentoren (gebouwd tussen 1890 en 1895) staat. Na kort in de rij gestaan te hebben voor de veiligheidscontrole, het is na 14.00 uur, lopen we met onze museumkaart door de poort van het paleis. In dit paleis, gebouwd als moderne vervanging van het Topkapıpaleis hebben diverse sultans gewoond. Na de overdracht van het paleis aan de Turkse Republiek in 1924 heeft het een aantal jaren leeg gestaan waarna president Atatürk het in gebruik nam als residentie als hij in Istanbul was en ontving hij hier buitenlandse staatshoofden.
Als je door de poort loopt zie je meteen het schitterende paleis met het geweldige uitzicht over de Bosporus. Geen wonder dat Atatürk er voor koos om hier zijn laatste levensjaren door te brengen. Bij het binnengaan van diverse ruimtes moeten we steeds plastic slofjes om onze schoenen doen ter bescherming van de kleden op de vloeren. Helaas mogen we binnen geen foto's maken.Ook hier kiezen we ervoor om vooral buiten door de tuinen te lopen, het is heerlijk zonnig weer, en maken veel foto's. Dan lopen we de zelfde route terug naar het hotel. We eten 's avonds, op advies van een andere Nederlander, bij Midpoint. In de winkelstraat (İstiklâl-Caddesi, zie eerder blog) gaan we door een smalle deur, nemen de trap en belanden in het restaurant met een balkon met een geweldig uitzicht over het water. Een perfect einde van een fijne dag.
