Cappadocië, Kapadokya

En dan komen we aan in Cappadocië, overal waar we kijken zien we de grillige kegels die Cappadocië zo beroemd maken. Wat een wonderlijk landschap. We hebben in Göreme een grothotel geboekt. Dit is de meest toeristische plaats van heel Cappadocië maar omdat we heel graag morgenochtend de luchtballonnen willen zien hebben we hiervoor gekozen. Na een beetje in het stadje rondgelopen te hebben en in één van de vele restaurants te hebben gegeten gaan we naar onze grotkamer terug en zitten de rest van de avond op ons balkon te genieten van de omgeving. Op zaterdag staan we om kwart over 6 op en wat gaaf, zittend op ons kleine balkonnetje genieten we van de zonsopkomst en zien we een enorme hoeveelheid ballonnen de lucht in gaan. Daarna een warme douche en dan ontbijt. We besluiten om vandaag Love Valley lopend te gaan verkennen. De meeste toeristen kiezen ervoor om de Valley vanuit een hooggelegen uitzichtpunt te bekijken maar wij slaan voor dit punt af en klimmen omhoog naar een plateau vanwaar we een geweldig uitzicht hebben. Er staat een karretje waar je drinken kunt kopen maar de eigenaar ligt heerlijk op de bank ervoor te slapen. Omdat we geen water bij ons hebben, maken we de man toch voorzichtig wakker. Hij is blij dat hij iets kan verkopen en wijst ons de route naar beneden. Even slikken, de route is wel heel stijl naar beneden, maar toch maar doen. Langzaam aan, af en toe glijdend, dalen we af. Wat is het hier mooi, door water en wind uitgesleten tufsteen (vulkanische as) vormt gigantische rotsformaties. We lopen dwars door de vallei, in het begin zien we nog wat andere toeristen maar op een gegeven moment volgen we het spoor van voetstappen in een rivierbeding. Na een hele klim naar boven zien we in de verte de plaats Uçhisar met hoog uitstekend boven de stad het rotskasteel. We besluiten nog even door te lopen. We hebben er geen spijt van, het kasteel is een bezoek waard maar na 20 kilometer is het voor nu even genoeg en dus nemen we de taxi terug naar Göreme. Na wat rusten en een heerlijke lunch lopen we nog een keer door het stadje en klimmen een bergpad op om vanaf een ander uitzichtpunt de omgeving te bekijken. We zijn het erover eens, er is hier zoveel te zien dat we in de komende jaren geregeld terug zullen komen.  Voor nu hebben we al zo veel indrukken opgedaan dat we de grotkerken voor een andere keer bewaren. Op zondag, helaas een ochtend zonder luchtballonnen, rijden we in 3,5 uur terug naar Ankara. Ik kijk nu al uit naar onze volgende reis naar dit mooie gebied.