We vullen de stad Bolu in op onze navigatie en kiezen de kortste route. Dit blijkt een weg door en over de bergen te zijn, vooraf wisten we niet dat na een aantal kilometers de weg over gaat in zand en stenen maar omdat we al te ver weg zijn om nog om te keren rijden we maar door. De weg is zo smal dat het bij iedere bocht toch even afwachten is of er geen tegenligger aankomt maar achter diezelfde bocht is het uitzicht geweldig. Net nadat we een kudde koeien passeren stopt voor ons een busje (het is ook de enige auto die we onderweg tegenkomen), de man vraagt ons of we verdwaald zijn en of hij ons kan helpen. Na even kort, in ons beste Turks, verteld te hebben dat we op de goede weg zitten nemen we afscheid. Wat is het fijn dat we de taal nu een beetje spreken.
We rijden verder en genieten van de vergezichten. Toch ben ik blij als we weer gewoon op het asfalt weg rijden, bereik hebben op onze telefoon en zonder lekke banden aankomen bij Gölcük Gölü. We willen bij dit meer lunchen maar na eindelijk een parkeerplaats gevonden te hebben, het is hier zo...druk.. blijken de restaurants gesloten te zijn. Ik maak snel een paar foto's en dan door naar Bolu.
