Het is al een tijdje geleden maar toch nog een blog over de verhuizing:Na 8 weken in het Hilton was het tijd om naar ons eigen appartement te verhuizen. We hadden eindelijk een Turks ID en dus kon de container ingeklaard worden en zouden we onze spullen ontvangen. Op vrijdag was het zover, om 9 uur kwam de vrachtwagen en stonden de verhuismannen voor de deur van het appartement. De grote meubels, werden één voor één naar binnen gedragen, al het verpakkingsmateriaal was er al afgehaald want zo werd ons verteld, de spullen waren tijdelijk opgeslagen geweest in een loods met vogels. Dus excuses voor alle vogelp..die op de dozen zat. De kledingdozen werden in een slaapkamer gestapeld en als ik iets wilde nakijken of vragen was het antwoord "trust me madam". Dat hebben we geweten! De verhuisploeg was weg.. op het oog zag het er keurig uit tot ik de slaapkamer inging en de eerste doos met kleding wilde opruimen. Een stank in de slaapkamer en toen ik de doos opende, de deksel was er al afgesneden, werd ik super misselijk van de geur die uit de doos kwam. We hebben een gedeelte van de dozen een nacht op het balkon gedumpt om ze de volgende dag direct naar de stomerij te brengen. De overige kleding heb ik allemaal gewassen. Uitgeput gingen we 's avonds op ons nieuwe bankstel zitten...om vervolgens op te springen....de stank was niet te harden.
We hebben ondertussen de banken al 2x chemisch laten reinigen en hopen dat, als we maar genoeg luchten, de (chemische) geur over een paar weken verdwenen is. Al met al geen goede start en ook de begeleiding van het verhuisbedrijf en de verzekeraar (deze wenste foto's van de schade maar ja, hoe fotografeer je stank?) was niet echt geweldig. Gelukkig is het hier in Ankara nog altijd warm en zonnig, dus kunnen de schuifdeuren van het balkon aan alle kanten open en zitten we veel buiten.
Ondertussen hebben we een timmerman gevraagd om wat kasten, een tafel en een bureau te maken. Nu nog op zoek naar lampen en dan zijn we een heel eind.